Strandpaviljoen Panta Rhei aan het Nollenstrand in Vlissingen is al sinds jaar en dag één van de podia in Zeeland die nog wekelijks een band programmeert voor een trouw publiek.
De oude strandkeet is jaren geleden naar Baarland verhuisd waar De Landing in is gevestigd en Willem-Jan heeft aan het strand en zicht op de Scheldemonding een vast paviljoen met verdieping laten bouwen met beneden een half ovaal podium met ingebouwde PA. Twee jaar geleden was het geluid een ramp toen we hier met NoPoint hebben gestaan, maar Festiband-Linda had hier laatst Misty Basement gezien met een prima sound. Schijnbaar was de versterking vervangen. Gezien de oververhitting van het paneeltje, vorige keer, geen slechte keus. De verwachting voor de publieke opkomst was niet al te hoog, gezien de late starttijd ‪om 17:30. Het gemiddeld oer-Hollands gezin zet rond die tijd de petaten op tafel en is niet meer of nog niet bezig met amusement, maar met het vullen van de hongerige maag. Naar blijkt was er de avond voorafgaand een feestje in de strandtent van 3 vaste klanten en 40 a 50 dito vaste klanten met een riante alcoholische omzet voor de exploitant van het feestje. Een flinke club dus, die nog even de lucht van bier niet konden verdragen.
Desalniettemin was een ruime opkomst aan eigen publiek en geïnteresseerde passanten ruim voldoende om van een geslaagde opkomst te spreken. Rond de middag stormde het hier aanzienlijk op het strand en zo ook rond de tapperij achter het windorgel, maar gelukkig voor de kustbezoeker was de ergste wind wat geluwd. Koen weet zoals altijd weer vindingrijk om te gaan met de bevestiging van de backdrop en helaas voor Derrick en Sonny Boy, die in zwart/wit foto als vast behang de muur sieren, is de achterwand mooi gevuld met ons zwarte laken.
Helaas was de vaste geluidsman vrij vandaag en daarmee ook onze garantie voor een goed geluid. De barman die zijn taak waarneemt is gelukkig welwillend en weet toch redelijk de weg in het geluidsetje en is niet bezwaard om de knoppen uit handen te geven. Helaas zit het ‘m voornamelijk in het podium geluid. Jaap hoort zichzelf nauwelijks en dat heeft wel wat weerslag op de kwaliteit. Niet dat dit ons enthousiasme ook maar iets tempert, maar het is wel jammer. Gelukkig weet Kees ‘trouwe fan’ Banaan later die middag de schuiven, voor zover mogelijk, acceptabel af te regelen. Het publiek heeft er klaarblijkelijk geen moeite mee, want er wordt voornamelijk bij de Cash klassiekers letterlijk woordelijk meegezongen. Een ‪zondagmiddag/vooravond matinee is altijd goed voor jong publiek en, zeker hier aan de kust, bezoekers in relax modus. Onderuit gezakte muziekgenieters met blije gezichten. Voor zover ik weet de eerste keer dat we een dame met een breiwerkje in ons publiek hebben gehad. Minder relaxt, maar juist uitermate aanwezig is onze testosteron dame in rooie jurk die de dansvloer voor de volle vierkante meters benut. Niet vreemd om onze troef ‘naar gelange gelang’ in te zetten voor onze Señorita van de middag/avond.

Op verzoek spelen we een drievoudige toegift van eerder gespeelde nummers om deze voor de aanvraagster en voor ons met een Samsung vast te leggen. Leuk filmpje geworden, Ineke. ‪20:45 is uiteindelijk onze laatste noot gespeeld. Met een hongerig gevoel schuiven we, na een potje napraten met ons publiek, aan tafel achter een serieus formaat brood(je) hamburger met frieten en toebehoren. Een geslaagde middag (goed geregeld, Lin’) met een lichte nasmaak wat betreft het monitor geluid. Deze keer geen gehussel met autosleutels, dus nog betrekkelijk op tijd thuis voor weer een lange week werken. Maar met uitzicht op een nieuwe gig op vrijdag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *