Sinds kort hebben we een boeker. Voor ons een geheel nieuw fenomeen, omdat we tot dusver altijd zelf achter onze optredens hebben gelopen. Niet dat we daar nu per direct mee gestopt zijn, maar het maakt het bandjes leven weer een stukje aangenamer. Boeker Linda heeft haar Festiband opgezet vanuit haar hobby om bandjes te kijken en te volgen. Op haar Facebook houdt ze als 1 van de weinige een agenda bij van de Zeeuwse bands op de Zeeuwse podia. Dan is het een logische stap om dan ook maar meteen zelf die bandjes te gaan plannen. Inmiddels zijn er al een paar in 2017 uit voortgekomen en vorige week kwam het verzoek voor Serious Request. Een benefietje dus, maar ach. Het is op onze vaste oefenavond en wie weet is er wel wat volk. 
We hadden ja gezegd, maar toen voor ons bekend werd dat we in een open trailer zouden staan, bedaarde het enthousiasme nogal. Vooral Jaap is geen liefhebber van kou en is zondag vooraf op onderzoek gegaan. De organisator verzekerde dat er best wel wat warmte van de lampen af kwam. Zeker met van die LED lampen. Niet dus! ‪Maandagmiddag‬ ‪16:15‬ sta ik voor de mendeur van Koen z’n schuur. Lekker op tijd dus voor een optreden ‪tussen 18:30 en 19:30‬. Nog voor vijven staan we in Koudekerke. Midden op het plein staat een tent en aan de rand staat een kopie 3FM glazenhuis met wat verderop en een trailer. Het is nog stil. De vorige band die tot vijf uur de tijd had was wellicht vroeg klaar?! 
Wanneer we onze apparatuur op de trailer zetten vallen de twee rode warmte lampen aan de binnenkant van de staanders in de trailer op. De organisatie blijkt deze ‘smiddags nog op verzoek van Linda en ingegeven door onze kouwelijke onrust, aangebracht te hebben. Met een overdaad aan monitoren is het niet erg om er 1 in te pikken en op z’n kant als verhoginkje voor mijn Koch te gebruiken. 
De mannen van het geluid zijn lekker relaxt en alles staat snel goed afgesteld. De speakertorens op de trailers overstemmen mijn, niet via monitoren uit versterkt, versterkers setje, zo blijkt na de final sound check. Misschien toch die monitor? Hmmm. 
Om half 7 staat het alles behalve vol. Een handje vol en 2 ADHD fotografes die ons van links en rechts vanuit diverse poses op de grond en op stoelen beschieten. Gelukkig stijgt het aantal gaandeweg het uur. Wij stuiteren er niet minder om. Hey hey hey, in I’ll Write it all Down, wordt vanwege de kerstgedachte Ho Ho Ho. En ondanks de protesten van Ronald speel ik een stroofje Shake, Rattle & Roll, als verzoekje uit het publiek voor de Serious Request pot. Aan het eind van ons uur mag Jingle Bells niet ontbreken. Uit onze versie wordt zelfs door een aanwezige collega, de Claw Boys Claw versie herkend. Heb ik mij afgelopen weekend te pleuris geoefend op mijn versie van Rudolf The Rednose Reindeer, kapen 4 broers mijn uitvoering al lallend voor mijn neus weg. Het optreden gaat niet zonder gebreken. Regelmatig is mijn geluid weg of is de fut uit mijn sound. Voor vrijdag even alles in de contactspray zetten dus. Jaap zijn gitaargeluid is helemaal niet om te doen. Lege batterij blijkt achteraf. Zo strompelen we muzikaal gezien de set door. Een goeie oefening dus voor ons kerstavond concertje bij Eric komende zaterdag. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En een aardig filmpje op YouTube van Mrs. McGrath. Nog even een glühwein voor de kou en dan maar wachten op onze after party. Een professioneel ogend gezelschap in leren jas op een bijna snoerloos podium. Het geheel belooft heel wat tot de band hun eerste nummer inzet; “Ik voel me sexy als ik dans!”. Tja, dan is het echt wel tijd om op huis aan te gaan. 
Leuk dat we er hebben gestaan! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *