“Revanche”. Zo is het optreden bij Fred en Caroline het best in 1 woord te vatten. Zeker Jaap zal dit onderstrepen na onze geluidstechnisch rampoptreden eind 2015. Al zit dit vooral bij ons tussen de oren, want volgens altijd eerlijke vaste “fans”, viel het alles reuze mee. Maar ja, het blijft wat aan ons kleven en moet er een keer af. Fred reageert deze keer een stuk gretiger op ons verzoek en nog ruim voor het eind van het jaar staan we weer op het toneel van Juliana. Aangepast budget, dus ook aangepaste set, was het idee. Maar daar viel uit de Play List van Jaap niets terug te vinden. En tenslotte spelen we toch in eerste instantie voor de lol. Gelukkig maar, want na DE inbraak is ons spaargeld voor een nieuwe CD, samen met de brandkast, van eigenaar gewisseld. 
Oorzaak nummer 1 van onze belabberde uitvoering vorig jaar lag ‘m in de beroerde opstelling op het toneel, waardoor ons geluid vanuit een doos klonk en de zangspeakers voor het podium slecht stonden afgesteld. Werk aan de winkel dus en daarom stonden we al vroeg bij Fred op de stoep. Ronald en ik hadden de krik van de deur al vast toen Andre langs reed. Ik had niet veel nodig om te zien dat we na jaren eindelijk weer een bald-rick bassman brother in ons midden hadden. En het staat ‘m ook nog eens reete goed. Blijkt dit helaas (voor ons) van tijdelijke aard te zijn. Voortaan staan zijn nekharen in een rechte kuif naar voren en hebben we binnenkort misschien weer een afro in de ritme sectie, zoals ik Andre ooit heeeel lang geleden heb leren kennen. 
Ter verbetering van ons geluid hebben we onze opstelling bewust geheel vooraan op het podium gezet met een prominente plek voor Ronald zover als mogelijk vooraan en wij op de tegelvloer tussen toneel en biljard. Daar staat in de regel toch nooit geen publiek. Helaas heeft het last minute nieuws weinig Noord-Bevelandse eilandbewoners bereikt blijkt, maar uiteindelijk is er nog aanzienlijk wat volk in een toch wel erg grote dorpskroeg. Van een aantal kennissen uit Delft tot een groepje enthousiastelingen uit het Belgische Turnhout en een hoop daar tussenin. En jawel, na afloop kunnen we ook Turnhout op ons potentiële optredens lijstje zetten onder de vele motorclubs, Limburgse Rockabilly’s en een gig in Qatar. We houden de telefoon en E-mail in de gaten. 
Vanuit het Vlaamse gezelschap kwam met enige overdaad de meeste respons. Al twijfelden wij er soms aan of we daar echt blij mee moesten zijn, maar uiteindelijk is het toch wel leuk te zien hoe iemand een hele avond uit z’n plaat gaat boven op het biljard voor een band die ze waarschijnlijk nog nooit eerder hadden gezien. 
Het geluid was deze keer goed en dat was ook in ons enthousiasme te merken met wat speelruimte voor en op en af het podium. 
Koen weet nog even een paar tosti’s te regelen na afloop en die vallen erg goed. 
Naar ons idee kunnen we die nasmaak van vorig jaar nu wel definitie overboord kieperen en weer een goeie gig aan onze lange lijst toevoegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *