Dankzij korte vakantietripjes, rommelige afspraken en meer onbeduidende redenen, hebben wij het eerste Bou-fest in 2013 aan ons voorbij moeten laten gaan. Inmiddels ruim een jaar na dato heeft de autosloper uhhh, autodemonteur uit Eindewege het muzikale feestje, wat aanvankelijk begon als verjaardagsfuif, een vervolg gegeven. Onder de originele naam Rock’n’Roar staat de loods, gelegen tussen de autocarcassen, op dierendag vol Eindewegenaren en “omstrekers”. Toegang is gratis en voor iedereen. En het bier gaat er voor schuurfeestprijzen in flessen over de toonbank.
Wanneer ik samen met Ronald rond kwart over negen het sloperij erf oprij, is de 2de band “PLF”, net begonnen en hebben we helaas de band van neef Tom moeten missen. De loods heeft veel weg van de Thunderbolt stage op Paaspop. Een Amerikaans ogend motorclubhuis van stalen golfplaten met hier en daar wat oude autobanden en 2 met Gear Speed logo bewerkte motorkappen als backdrop achter het podium.
Het lage podium werd aan beide zijden gestud door een autokrik wat meteen de staat van het toneel weergeeft. Niet vreemd dat halverwege hun optreden de geleende Marshall top van dito speakerkast aftuimeld wanneer het halve podium inzakt. In ieder geval blijkt de leverancier van de top en het podium 1 en dezelfde te zijn, dus blijft het akkefietje verder bij een lullig voorvalletje en de buizenbak speelt verder vrolijk door.
Gedurende het PLF optreden stroomt het publiek de loods binnen. De meesten hebben duidelijk de stortbuien afgewacht welke begin van de avond, na een perfecte nazomer zaterdag, naar beneden kwamen.
Tijdens de bandswitch schuiven wij onze back line alvast het podium op waarna Bou met zijn Gear Speed het podium bezet.
De gastheer en bandfrontman weet zich bijster goed in te leven in de teksten met zo nu en dan een paar keyboard akkoorden. De avond loopt al zo’n 3 kwartier uit wanneer wij ons na een snelle ombouw aan onze korte set wagen. De soundcheck belooft een ramp qua geluid te worden wat waarschijnlijk aan de beplating van de loods is te danken. De grote blikken bus vervorm zo nu en dan het geluid dramatisch.
Vlak voor het sound check nummer “Folsom Prison Blues”, schiet ik nog even m’n Hawaï blouse en lakschoenen aan en we staan weer scherp voor een uurtje Country Punk’a’Billy.
Na de voorzichtige podium act van de vorige band gaan we enigszins over de top het podium op. Een tikkeltje ingeboet op precisie staan we het publiek danig uit te dagen om een feestje te bouwen. Iets waar we zelf inmiddels aardig in slagen. Dat gaat redelijk tot goed tot dat halverwege de set de feedback uit de zaal en het geluid van Andre zijn bas in combinatie met de lang uitklinkende basdrum van Ronald niet meer matched met wat ik uit mijn Koch te horen krijg. Het lijkt allemaal een halve toon ofwat te verschillen waar ik redelijk nerveus door wordt. Zeker bij nummers waar ik meer op gevoel dan op kennis speel. De solotjes van Segnorita zijn onder deze omstandigheden niet te spelen, maar ik betwijfel of iemand dit opvalt. De aandacht gaat sowieso uit naar de schooljuf met de maracas en dat is maar goed ook.
Wanneer ik niet zo snel op het intro van Blistered weet te komen lalalaat Jaap me de eerste regel voor waarna ik hem weer te pakken heb. Helaas heeft dit, samen met de bizarre toonverschuiving ?? Jaap in verwarring gebracht en het eerste couplet zingt onze frontman zijn tekst in een volledig verkeerde toonsoort. Wanneer hij het 2de couplet in de juiste vervolgt heb ik in de vlucht met Andre afgesproken van vooraf te beginnen. Wanneer Jaap vrolijk door hobbelt is iedereen de draad kwijt. Gelukkig weten we tegelijk af te slaan wat de chaos nog iets weer te verdoezelen.
Gelukkig gaat dit allemaal niet ten koste van en tijdens Big River staan Andre, Koen en ik elk op een PA- speaker te spelen. Koen waagt nog een tree extra en staat vervolgens met zijn banjo op de wankele toren te balanceren.
Wanneer we na Jesus het podium af stappen kunnen we terecht toegeven dat dit muzikaal 1 van de minste uitvoeringen is geweest. Al maakt ons enthousiastme en het publiek dat het toch weer een geslaagd optreden is geweest. En het was al weer lang geleden dat we op de speakers zijn geklommen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *